Spektakl «Pan Tadeusz na antydepresantach»

Na motywach legendarnej książki C. S. Lewisa, w której starszy diabeł pisze listy do swojego młodego ucznia i szczegółowo wyjaśnia, jak niezauważalnie zniszczyć człowieka.

Nie przez wielkie pokusy. Lecz przez drobiazgi.

I najbardziej uderzające jest to, jak precyzyjnie większość tych rad działa dzisiaj. Tak skutecznie, że często nawet nie zauważamy, jak uważnie je realizujemy.

Niektóre z „wskazówek” starszego diabła brzmią tak:

1. Zajmuj człowieka drobiazgami.
   Niech ciągle się spieszy, sprawdza powiadomienia, reaguje, komentuje. Najważniejsze, by nie miał czasu na ciszę.

2. Przekonaj go, że najważniejsze to mieć rację.
   Niech się spiera. Oburza. Dzieli świat na „swoich” i „obcych”. Niech nienawidzi — przekonany, że jest to moralnie uzasadnione.

3. Zastąp rzeczywistość hałasem.
   Wiadomości, lęki, skandale, trendy. Nieustanne tło, w którym trudno usłyszeć samego siebie.

4. Oddziel go od bliskich.
   Niech więcej rozmawia z ekranami niż z ludźmi obok. Niech nie słucha, lecz odpowiada.

5. Skłoń go do usprawiedliwiania siebie.
   Niech zawsze znajdzie wytłumaczenie dla własnych słabości. I zawsze winę dla innych.

„Listy starego diabła do młodego” to spektakl o tym, jak żyjemy, myśląc, że sami podejmujemy decyzje.

Ale najważniejsze pytanie brzmi:
czy to naprawdę nasze decyzje?
I na ile są właściwe?